Устодони арҷманд!
Муаллимони гиромӣ!
Пешаи наҷиби омўзгорӣ, кору пайкори ҳамарўзаи муаллими ҳақиқӣ, худафрўзӣва сўхтану сохтанҳои ў, заҳматҳои пайвастааш дар роҳи таълиму тарбияи насли наврас, тайёр кардани мутахассисон ва маърифатноксозии мардум сазовори ҳама гуна сипосу арҷгузорӣ ва эҳтиром мебошад. Омўзгор машъали фурўзонест, ки тинати мардумро нур мебахшад.Муаллими асил ба ҳукми боғбонест, ки навниҳолакону наврустаҳои боғи зиндагиро бо меҳру муҳаббати беандоза мепарварад, то онҳо беосеб ба камол расанд ва меваҳои пурсамар ба бор оранд.






Бо шарофати Истиқлолияти давлатӣ, соҳибихтиёрии Тоҷикистон мо имкон пайдо кардем, ки бо кору пайкори абармардони илму адаб, таъриху фарҳанги оламшумули гузаштаи худ эҳтирому сипосмандии воҷиб гузорем ва номашонро зинда нигоҳ дорем. Хушбахтона, дар садри онҳо устод Абубабдуллоҳ Рўдакӣ қарор дорад.















