Инак, ҳаҷдаҳ баҳори пурбаракат аст, ки мардуми тоҷик рӯзи ба вуқуъ пайвастани рӯйдоди бузурги таърихӣ – имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллии тоҷиконро ҳамчун иди умумихалқӣ ҷашн мегирад. Рӯзест, ки дар таърихи давлатдориву давлатсозии навини тоҷикон рухдоди бузургеро ба вуҷуд овард, ки он дар тақдири минбаъдаи мардуми тоҷик гардиши куллӣ ва таҳаввули бунёдӣ гузошт. Президенти мамлакат Ҷаноби Олӣ, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ин ҷода хуб гуфтаанд:
«Ваҳдати миллӣ тавонист сарсониву саргардонӣ, парешониву парокандагиро ба сарҷамъиву хотирҷамъӣ, сулҳу иттиҳод ва ҳамдиливу ҳамбастагӣ табдил дода, амнияти мардумро таъмин ва кишварро ободу зебо ва шукуфону гулафшон кунад».