Мусоҳибаи Мавҷуда Соҳибназарова бар зарари бадахшониҳост

Дар сомонаи интернетии ифротии “Кимиёи саодат”, ки дар хизмати охундҳо ва ТТЭ ҲНИ мебошад, мусоҳибае бо Мавҷуда Соҳибназарова дар мавзуи Бадахшони Тоҷикистон нашр шудааст. Албатта наҳзатиҳо душманона мехостанд, ки дар ВМКБ ягон нооромие ба вуқуъ пайвандад. Чундиданд, ки инхоҳишашон нашуд, ба амалҳои иғвобарангезо надаст мезананд. Мусоҳибаи мазкур яке аз чунин амалҳои душманонаи наҳзатиҳост. Мавҷуда Соҳибназарова, ки худро журналист меҳисобад, дар асл бо амалаш нишон дод, ки як шахси тангназар ва манфиатҷуест. Зеро дар Аврупо рафта, бо мақсади дарёфти қути лоямуте ба хизмати наҳзатиҳо камар бастааст ва имрӯз он чи ки мегуяду менависад танҳо баманфиати ҳамон террористонаст ва бар зарари мардуми кишвар, хусусан сокинони Бадахшон.

Масъалаи Бадахшон ва ҳассосиятбахшиҳои сунъӣ

Мусоњибаи хизматгори нањзатињо Алим Шерзамонов бо хабарнигори сомонаи ифротии «Тасним» дар робита бо масъалаи Бадахшон маротибаи дигар собит месозад, ки гурўњњои манфиатхоњи берунї бо њар роњу васила мехоњанд вазъи Тољикистон, бахусус Бадахшон нољур гардад ва наќшањои ѓаразноки онњо тадриљан пиёда шаванд. Бо ин њадаф Алим Шерзамонов, як тан аз њавохоњони нооромињо дар Тољикистон ба истилоњ, суњбати ихтисосї анљом додааст.

Истаравшанӣ ва тарҳи назари «ифтироқӣ ва иштирокӣ»

Матлаби Сайидюнуси Истаравшанї, ки зери домани охундњои шиамазњаб панањ бурда бо мардуму давлати Тољикистон душманї меварзад, тањти унвони пурвоњимаи «Парвандаи Ҳоҷӣ Умаралӣ ва Ҷамол: нуқоти ифтироқу иштирок» дар пойгоњи ифротии иттилоотиаш интишор ёфт. Сайидюнус дар ду банд ќазияи марги рўзноманигори Саудї Љамол Хошуќчиро бо ќатли рањбари собиќи «Гурўњи 24» Умаралї Ќувват рўшан карда, ба ќавли худаш дар ќолаби «ифтироќу иштирок» (фарќият ва шабењият) мавриди «тањлил» ќарор додааст.

Расми хуби тоҷиконро гум макун

Яке аз суннатҳои бисёр бостонӣ ва ҳамзамон маъруфи мардуми тоҷик меҳмоннавозӣ ва арҷгузорӣ ба меҳмон аст. Фарҳанги меҳмоннавозӣ дар зеҳни мардуми тоҷик ҷойгоҳи хеле вижае дорад. Арҷгузорӣ ба меҳмон дар байни мардуми мо ҳамчун яке аз нишонаҳои умда ва аслии ҷавонмардӣ ва инсонгароиву одамгарӣ маҳсуб мешавад. Фарҳанги меҳмоннавозӣ ва арҷгузорӣ ба меҳмон на фақат дар андешаву орои мардум, балки дар адабиёти мо низ мавриди таблиғу ташвиқ ва такриму тамҷид қарор гирифтааст.