Дурўғсозиҳои навбатӣ дар заминаи ақаллиятҳои мусулмонии чинӣ

Дурўғпардозони расонаӣ масъалаҳои дигарро як сў гузошта, ба масъалаи ақаллиятҳои мусулмони Чин рў оварда, аз ҳангома сохтани он барои худ имиҷ сохтан мехоҳанд. Касб кардани ин гуна имиҷро аз ҳама зиёд С. Истаравшанӣ орзу дорад.

Воқеан, дар ҷаҳони пур аз таззод ва бархўрди арзишҳои диниву фарҳангӣ кам халқияту давлатҳое ҳастанд, ки аз ин равандҳо барканор бошанд. Яке аз ин кишварҳо давлати ба мо дўсту ҳамсоя Ҷумҳурии мардумии Чин мебошад.  Аксарияти аҳолии ин  кишвар пайравони мазҳаби буддоӣ мебошанд. Солҳои охир барои танзими расму ойини мардуми минтақаи Синзян, ки аксаран, пайрави дини ислом ҳастанд, мақомоти ин кишвар  корҳои назаррас ба сомон расониданд. Агар аз дидгоҳи стретегияи давлатии ин кишвар баҳо диҳем, маълум мегардад, ки мардуми ин минтақа бештар майл ба ҷудоихоҳӣ доранд. Ҷудоихоҳии мардуми ин минтақа тамаркуз ба исломгароӣ дорад. Ин ба он маъност, ки ҷудихоҳони ин минтақа барои даст ёфтан ба аҳдофи сиёсии худ, аз дини ислом суйистифода мекунанд. Ба ибораи дигар, мазҳаб барои мардуми ин минтақа василаи хубест барои амлисозии нақшаҳои сиёсӣ.

ДИЛСЎЗЕСТ, КИ БАРОИ МИЛЛАТУ МЕҲАН МЕСЎЗАД

Яке аз рўзноманигорони маъруфи ибтидои солҳои 90-уми садаи ХХ ва аввалин муассиси рўзномаи мустақил дар Тоҷикистони соҳибистиқлол Додоҷон Атовуллоев, ки солҳои дароз дар хориҷ аз кишвар зиндагӣ ва фаъолият дорад, аз  бисёр ҳаводису воқеаҳои муосири ҷумҳурӣ хеле хуб огоҳӣ дорад. Ў аз ҳама пинҳонкорӣ, хиёнаткорӣ, найрангбозӣ, ҳиллагарӣ ва душмантарошиҳои роҳбарону намояндагони Ташкилоти террористию экстремистии Ҳизби наҳзати исломӣ ба пуррагӣ хабар дорад. Бинобар ин, доир ба масоили мазкур дар чандин рўзномаю сомонаҳои интернетӣ фикру андешаҳои хешро иброз намудааст. Вай ин навбат, таҳти унвони  «Тавба ё розрез ба хотири 150 000 нафар қурбониёни ҷанги бародаркуш» матлаберо пешкаши хонандагон гардонида, дар он тамоми асрори пинҳонкориҳои ТТЭ ҲНИ-ро ифшо сохт. Ана оппозитсияи созанда ва ободкор. Ҳам роҳ нишон медиҳад ва ҳам суханонаш ноб ҳастанд.

Садқа шавам Худоро, Як бому ду ҳаворо. (Ҷавоб ба саркардаи гурӯҳи ҷиноятпешаи дурӯғгӯён (минбаъд ГҶД)- М.Салимпур

Мирзо Салимпур дар гузашта шогирди Додоҷони Атовулло буд ва қалами ӯро дар ин ҷода маҳз ҳамин шахс рост кардааст. Вале ҳайҳот, ки «турфа шогирде ки дар ҳайрат кунад устод»-ро, ба ин тоифа афрод мисли Салимпур сидқ мекунад. Ин саркардаи ГҶД, устод Додоҷон маломат кардааст, ки  устод басо нишонрас ба ӯ ҷавоб додааст:«Ҳоло сарват надорам.

Додоҷони Атовулло оид ба ПМТ рост мегуяд

Рӯзноманигори машҳури тоҷик Додоҷон Атовулло ахиран дар шабакаҳои иҷтимоӣ матлаберо нашр карда, тамоми амалҳои зишту палидонаи роҳбарону фаъолони наҳзатиро фош кардааст. Аз ҷумла вай дар ин навиштаи худ қайд мекунад, ки ТТЭ ҲНИ аслан моли Нурӣ буд. Моли Кабирӣ ин эътилофи ба ном Паймони миллии Тоҷикистон аст. Ин рӯзноманигори аз фаъолиятҳои қаблиаш дар ҳайати эътилофи наҳзатӣ пушаймон тамоми разилию ҷиноятҳои Кабирӣ ва ҳаммаслакони уро фош менамояд ва то кадом андоза зиддимиллӣ будани ПМТ-ро таъкид мекунад.